[SF]Love stick 3/?
posted on 03 May 2011 21:14 by mhang26 in Shot-fic
สามวันแล้วตั้งแต่วันที่ทะเลาะกับดูจุน ไอ้บ้านั่นก็ไม่ยอมโผล่หน้ามาง้อผมเลย หรือมันคิดจะเลิกกับผมนะ?
น่าหงุดหงิดเป็นที่สุดเลย โธ่เว๊ย!! และนี่อะไร สามวันที่ดูจุนหายไปกลับเป็นสามวันที่ ฮวาง ชานซอง
โผล่หน้ามาให้เห็น มันจะบ้ากันไปใหญ่แล้ว ไอ้ดารานี่ไม่มีงานทำรึไงนะ เที่ยวตามแฟนชาวบ้านอยู่
ได้อย่างคนโรคจิต
"นี่...ไม่มีงานทำรึไง ตามคนอื่นมาอยู่ได้"
"มีสิ...แต่ไม่อยากทำ"
ดูมัน...ไอ้นี่มันเพี้ยนบริสุทธิ์รึไง คนหล่อจะบ้าตาย
"ไม่กลัวเป็นข่าวรึไง? เรตติ้งตกน่ะไม่กลัวเหรอ? ไม่มีงานทำจะลำบากเอานะ"
พูดๆๆเข้าไป เอาให้มันสำนึกเลยอีจุนโฮ
"ไม่กลัว...บ้านรวยอ่ะนะ" ชานซองยิ้มตอบอย่างไม่อาย
อะ ไอ้นี่...หน้าด้านแล้วยังอวดรวยอีก มันน่า...
"ไม่อยากจะพูดตรงๆเลย ฉันไม่ค่อยชอบทำลายความรู้สึกใคร แต่กับนาย...ฉันโครตรำคาญเลยว่ะ"
"ฮ่ะๆ ถ้าไม่อยากพูดก็อย่าพูดออกมาสิ...แต่ถึงพูดออกมาแล้ว ฉันก็ไม่สนหรอก"
"ไอ้หล่อ ไอ้หน้าด้าน"
"ด่าอะไรน่ารักชะมัด...แบบนี้ขอตามทั้งวันเลยแล้วกันนะ"
กร๊าซซซซซ ไอ้นี่น่าหงุดหงิดยิ่งกว่าดูจุนอีกเว้ย ต้องบอกๆ เรามีแฟนแล้วมันจะได้ไม่มายุ่งอีก
"นี่ไอ้หมี ฉันน่ะมีแฟนแล้วนะเว้ย!!"
"โอ๊ะ หมีเหรอ? น่ารักดีนะชอบๆทีหลังเรียกอีกนะ"
"เว้ยยยย!!สนใจหน่อยเซ้ ฉันบอกว่าฉันมีแฟนแล้ววววว"
"สนใจอยู่นี่ไง...มีแฟนแล้ว? ยังไงเหรอ?"
ไอ้นี่โครตหน้าด้านเลยเว้ย เจอกันวันแรกมันไม่ใช่แบบนี้นี่ มันยังขู่เราแทบตายอยู่เลยนิหว่า ทำไมตอนนี้ถึง
ได้เปลี่ยนจากฝ่ามือเป็นหลังเท้าแบบนี้
"มีแฟนแล้วก็จีบไม่ได้ไง ตามก็ไม่ได้ด้วย!!"
"เหรอ? ไม่แคร์อ่ะ" อ่ะโหมีฉีกยิ้มตอบกลับมาอีก
เหนื่อยเว้ยครับ ถึงเสน่ห์ผมจะแรงแต่ก็ไม่น่าจะถึงขนาดไล่ไม่ไปแบบนี้ ใครมาเห็นจะกล่าวหาว่าผมสาด
ยาเสน่ห์ใส่มันแน่เลย
"ถ้าจะตามก็อย่าเกะกะแล้วกัน คนจะทำงานหาเลี้ยงตัวเอง"
ผมพูดเสียงแข็ง เน้นหนักไปที่คำว่า"ทำงานหาเลี้ยงตัวเอง" แล้วก็กระแทกไหล่เดินเข้าร้าน
เจอหน้าไอ้รุ่นพี่แอ้มอูมมองไปที่(ไอ้)ดาราดังอย่างล่องลอย
"นี่!!จะทำมั้ยงานน่ะ? ถ้าไม่ทำจะได้ปิดร้าน" ผมเดินไปตะโกนใส่หน้าก่อนจ้องหน้ารอคำตอบ
"ปะ เปิดสิ" อุวะมีหลบตา แถมแก้งแดงอีก
"หึงเขาเหรอตัว?" นึกแล้ว...ว่าชานซองต้องพูดแบบนี้ ผมหันไปทำหน้าเข้มใส่แล้วพูดว่า
"ไม่ได้หึงเลย...แต่รำคาญ นายกำลังทำให้คนทำอาหารไม่มีจิตใจจะทำงานรู้ตัวไว้ซะ"
"ช่วยไม่ได้นี่...คนมันมีเสน่ห์"
เบื่อจะพูดแล้ว ผมเลยหันไปหาอูยองแล้วพูดประโยคที่คิดว่าคงหยุดสนใจไอ้ดาราหลงตัวเองนี่
"ฉันจะบอกพี่คุณ...
ปฏิกิริยาตอบรับเกินคาด วิ่งเข้าไปในครัวทันที เบื่อจริงเชียว ไอ้พวกมีเจ้าของแล้ว แต่แอบเล่นหูเล่นตา
กับคนอื่น...พอหันกลับมาก็เจอไอ้ดารายืนยิ้มให้อย่างไม่อาย ผมหมดปัญญาจะทำอะไรได้นอกจากส่งสายตา
ไม่พอใจไปให้แล้วเดินเข้าร้านไป
"จุนโฮ..."
ทันทีที่ผมเลิกงานที่ร้านและกลับบ้านมาโดยการมาส่งของ ฮวาง ชานซอง ไม่ทันที่จะเดินขึ้นบันได
ก็เห็นยุนดูจุน ที่หายหัวไปสามวันนั่งก้มหน้ากอดเข่ารออยู่ที่หน้าบ้าน
"มาทำไม?" ทำไมเพิ่งมาไอ้บ้า!! แกหายไปไหนตั้งหลายวัน ผมเอ่ยทันทีที่หมอนั่นเหงยหน้าขึ้นมา
"ฉันขอโทษ..."
"หลบหน่อย นายบังทางเข้าบ้านคนอื่นเขาอยู่"
ดูจุนมองหน้าผมอย่างเศร้าๆ ก่อนเบี่ยงตัวออกมาจากประตูบ้าน ไม่พูดอะไรสักคำจนผมไขประตูบ้านเสร็จ
และกำลังจะเข้าบ้าน หมอนี่ก็ยังไม่ยอมเอ่ยปากพุดอะไรต่อ จะมาทำไมล่ะแบบนี้อี จุนโฮโครตจะอึดอัดรู้บ้างไหม?
"จะยืนเป็นยามเฝ้าบ้านให้ใช่ไหม ฉันจะได้ปิดประตู"
สุดท้ายก็เป็นผมที่ทนไม่ไหวเอ่ยพูดขึ้นมาก่อน
"จุนโฮ...."
ควับ!!
ไม่ทันตั้งตัวผมก็ถูกคว้าไปกอดจากคนตรงหน้า กอดทั้งๆที่อยู่หน้าบ้านเนี่ยะนะ ไม่อายชาวบ้านบ้างรึไง?
"ปล่อยก่อน..."
"ไม่! ไม่ปล่อยอีกแล้ว ฉันจะไม่ทนอีกแล้ว"
"นี่!! ไอ้หมาบ้า ปล่อยก่อนเด้ แกไม่อายชาวบ้านเขาแต่ฉันอายนะเว้ย"
"งั้นเข้าไปคุยในบ้าน..."
พูดจบดูจุนก็ลากผมเข้าบ้านทันที แอบตกใจนิดหน่อยที่เห็นหมอนี่ทำอะไรห่ามๆ
"อี จุนโฮ...ฟังฉันให้ดีนะ"
ผมถูกผลักให้ไปติดกับกำผนังห้องอย่างไม่ทันตั้งตัว โดยไม่มีทางหนีไปได้เพราะถูกกันไว้ด้วยแขน
ทั้งสองข้างของดูจุน สายตาที่มองมาเหมือนจะบังคับให้ผมทำตามสิ่งที่เขากำลังจะบอก
"จากวันนี้ ฉันจะทำตามใจตัวเองแล้ว เพราะฉันหมดความอดทนที่จะต้องทำเป็นแฟนที่ดีไม่ขี้หึงอีกแล้ว"
"หมายความว่าไง?"
"หมายความอย่างที่พูด ฉันทนไม่ไหวแล้วที่เห็นใครต่อใครเข้าหานายโดยที่ฉันก็
ได้แต่ปั้นยิ้มบอกตัวเองว่าไม่มีอะไร"
"ก็ไม่มีอะไรจริงๆนี่"
"ถึงจะไม่มีอะไรแต่มันก็รำคาญ...ยิ่งเห็นก็ยิ่งรำคาญ"
"นี่นาย แอบมีด้านมืดตั้งแต่ตอนไหนหา?"
"หึ! มีตั้งแต่คบอี จุนโฮนั่นแหละ"
หึ นี่ผมจะดีใจไปกับการเปลี่ยนแปลงนี่ดีไหม ที่จู่ๆหมดนี่ก็จะเผยด้านมืดออกมา แต่ก็นะ...ถ้าทำแล้วเราเข้าใจ
กันมากขึ้นก็อยากให้ทำมาตั้งนานแล้วล่ะ ผมมองหน้าเขาครั้งก่อนที่จะหลุดยิ้มออกมา ดูจุนก็เหมือนกันเขายิ้ม
ให้ผม ก่อนที่จะเลื่อนมือมาสวมกอดผมเอาไว้ ผมว่าการกอดกันหลังจากคืนดีกันมันให้ความรู้สึกที่ต่างออกไป
จากการกอดครั้งอื่นๆ ไม่รู้ว่าดูจุนจะคิดแบบเดียวกันรึเปล่าแต่ผมชอบการกอดหลังจากคืนดีที่สุดแล้ว
"เมื่อตอนที่นายมา...ใครมาส่งเหรอ?"
ดุจุนเอ่ยถามผมตอนที่เรากำลังทานข้าวด้วยกัน
"ฮวาง ชานซอง"
"...."
"กินต่อเถอะ"
หลังการคืนดีผมไม่ควรเอ่ยถึงผู้ชายคนอื่น(โดยไม่จำเป็น) ดูจุนคนใหม่ท่าทางจะรับไม่ได้ที่จะ
ได้ยินชื่อใครก็ตามที่ได้ไปฟังมาจากพี่จุนซู
"หมอนั่น ตามนายมากี่วันแล้ว?"
"สาม....."
"แล้วนายก็ปล่อยให้มันตามอย่างนี้น่ะเหรอ? สามวันที่ฉันคิดแทบเป็นแทบตายว่าจะง้อนายยังไงดี
นายกลับปล่อยให้ไอ้หน้า(หล่อ)ที่ไหนก็ไม่รู้ตามได้ตั้งสามวันนี่นะ?"
"ไม่อยากจะพูดหรอกนะ ยุน ดูจุน แต่ฉันไล่ไปแล้วเขาไม่ไปเอง นายผิดเองนะที่ไม่ยอมมาง้อฉันเร็วๆ"
ผมเอ่ยอย่างเย็นชา ให้ทำไงได้ผมไล่ไปแล้วจริงๆนะ จะมาทำอารมณ์เสียใส่ผมก็ไม่ได้ด้วย รู้ไว้ซะต่อ
ให้นายเปลี่ยนไปยังไง อี จุนโฮก็ยิ่งใหญ่เสมอ ไม่ยอมให้ข่มได้ง่ายๆหรอก
"ช่างเถอะ...ฉันผิดเอง แต่พรุ่งนี้ ฉันไปช่วยนายนะ"
"ว่าง?"
"อืม..."
"ว่าง หรือ จะตามไปคุมกันแน่หา?"
"ทั้งสองอย่างนั่นแหละ"
"หนักไปทางอย่างหลังน่ะสิ" ผมแขวะใส่ คนตรงหน้าก็ได้แต่ยักไหล่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้
ผมส่ายหน้าก่อนตักข้าวกินต่อ ท่าทางพรุ่งนี้ คงได้เกิดเรื่องขึ้นแน่ๆ ดูจุนคนใหม่กับฮวาง ชานซองที่เปลี่ยนไป
คงรับมือยากแน่ๆ เห้อ...หล่อเซ็ง
"เอ้า...เอ่อ ดูจุนมาด้วยเหรอ?"
น้ำเสียงที่แสดงความแปลกใจดังออกมาจากปากพี่จุนซู ทำไมต้องมาวันนี้นะ
ดูจุนหันมองหน้าผมนิดหน่อยสายตาต่อว่า ว่าอะไรล่ะ ผมไม่ผิดนี่มาเองกันทั้งนั้น
"พี่จุนซู ไม่ไปไหนเหรอครับวันนี้"
"อ่า กำลังจะไปอยู่พอดี พอดีว่าแวะมาหาอะไรกินก่อนน่ะ"
อีตารุ่นพี่นี่ก็ช่างแถ เช้าขนาดนี้ร้านเรายังไม่เปิดหรอกมาตอนนี้ก็คงมาช่วยเปิดร้านเท่านั้นแหละ
"ร้านยังไม่เปิดเลยนะ อีกอย่างอูยองก็ยังไม่มา"
"ฮ่าๆ เหรอๆ งั้นพี่ไปหาแถวที่ทำงานก็ได้ พี่ไปก่อนนะดูจุน จุนโฮ"
แล้วพี่จุนซูก็โกยแนบบหายไป ทันทีที่พี่จุนซูหายไปดูจุนก็หันมาจ้องเขม็งผมทันที
"อะไรล่ะ?"
"เพราะว่าเป็นพี่จุนซูหรอกนะ ถึงได้ไม่ทำอะไร? พี่จุนซูก็อีกคน ไอ้ตี๋มันมีแฟนแล้วก็ยังไม่หยุดนะ"
"แถมแฟนก็ยังเป็นลูกพี่ลูกน้องกับตัวเองอีก...ไม่ต่อให้จบล่ะ"
"มันน่าเอามีดกรีดหน้าให้เสียโฉมจริงๆ" ดูจุนพูดพร้อมหัมมาทางผม
"ถ้ายากตายก็ลองทำดู"
"โย่ววว!!"
"นาย...ฮวาง ชานซอง?"
"ทำไมต้องทำหน้าตกใจด้วย? ดูสิทำหน้าเหมือนกำลังปกปิดแฟนเรื่องชู้นั่นแหละ"
ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง แกก็คงไม่ใช่แฟนหรอก แต่เป็นชู้ที่ฉันต้องปกปิดต่างหาก ดีนะที่ดูจุนช่วยอูยองอยู่หลังร้าน
ยังไงตอนนี้ก็คงต้องไล่ให้หมอนี่กลับไปก่อน ถ้าให้เจอกันมีหวังร้านเละ
"นี่...ฮวาง ชานซอง นายกลับไปก่อนได้ไหม? ถ้าไม่อยากเป็นข่าวดังน่ะ"
"ทำไมเหรอ?"
"บอกให้กลับไปก็กลับไปเถอะน่า ถามทำไม?"
"หึ...เรียกชานซองหวานๆสักทีสิ"
ไอ้นี่...ลามปามจริงวุ้ย!!
"ชานซองจ้ะ กลับไปก่อนเถอะนะวันนี้ไม่สะดวกให้นายมานั่ง(กวนประสาท)ที่ร้านฉันจริงๆ"
แถมพูดเพราะไปด้วย คงจะฟังกันบ้างนะ
"ว้าว!! น่ารักจังพูดซะเพราะเชียว/อี จุนโฮ"
ประโยคที่ขึ้นมาพร้อมๆกับที่ชานซองพูดนั่นทำเอาผมตกใจเล็กน้อย ไม่ต้องเดาว่าใครที่ไหน?
ยุน ดูจุนได้เจอกับชานซองแน่
"โอ๊ะ!! เพื่อนเหรอ?" ชานซองเอ่ยถามด้วยสีหน้าสงสัย แต่ผมไม่เชื่อหรอกว่ามันจะเดาไม่ออกว่าดูจุนเป็นใคร
"นี่เหรอ? ไอ้ดาราที่ว่า?"
ดูจุนหันมาพุดกับผม แต่เหมือนจะต้องการให้อีกคนได้ยินไปด้วย
"อยากได้ลายเซ็นผมเหรอ?"
"ของแบบนั้นเอาไปทำอะไรเหรอ?"
เห้ยๆ ทำไมมันมาคุจังว่ะ น่ากลัวว่าร้านจะพังมั้ยเนี่ยะ
"อ่ะ นี่...จะมาทานอาหารไม่ใช่เหรอ? เอ่อ...เชิญๆ"
"เดี๋ยว...แขกพิเศษแบบนี้ ฉันจัดการเอง นายน่ะไปช่วยอูยองเถอะ"
อ่าว...ไหงไล่กันอย่างนี้เห้ย!! อย่างน้อยฉันก็หนึ่งในเจ้าของร้านนะเฟ้ย ผู้ที่เพิ่งมาช่วยอย่างนายน่ะจะมาไล่ฉัน
ได้ไงหายุน ดูจุน!!
"ผมจะสั่งอาหารกับจุนโฮ"
"จุนโฮไม่ว่าง ต้องไปช่วยพ่อครัว ถ้าจะกินก็สั่งกับผม ถ้าไม่สั่งก็กลับไปซะ"
"หึ..."
เป็นเรื่องแล้วเว้ย...ทำไงดีล่ะทีนี้ กลุ้มๆๆๆๆๆ
แล้วเรื่องก็เกิดขึ้นทันที บอกแล้วว่าเสน่ห์ของจุนโฮมันกระแทกตาทุกคน
อดเหนื่อยใจไม่ได้กับน้องโฮของเรา เกิดมาฟีโรโมนพุ่งพล่ายก็อย่างนี้แหละ
ไม่แอบดองไว้นาน(เหมือนเรื่องอื่น) กลัวคนอ่านด่าเอา ^^
ทีแรกว่าจะให้จบในสามตอน แต่ก็จบไม่ลง ก็เลยแต่งต่อเรื่อยๆ
อาจจะกลายเป็นฟิคยาวรึเปล่า? ก็ไม่รู้ ยังไงก็ขอบคุณสำหรับการติดตามนะค่ะ
ติชมได้ตามใจชอบเลยค่ะ...แล้วจะรีบทะยอยอัพเรื่องอื่นๆ และเรื่องนี้ให้จบโดยเร็วค่ะ
เพื่อจะได้แต่งลงเรื่องใหม่สักที =..=
และดูเหมือนจุนโฮก็จะชอบมากด้วย 55555555555 เรื่องนี้น้องโฮ
ดูซาดิส ชอบอะไรรุนแรง ด้านมืดตลอด แต่ก็ดีนะ ชอบคาแรกเตอร์แบบนี้
ปกติน้องโฮจะเป็นผู้ถุกกระทำตลอด ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ ชอบน้องโฮร้ายๆ
ซานซองี่คือวิธีการจีบของเธอใช่ป่ะ เจ๋งอ่ะ แบบนี้ล่ะคนถูกจีบมักจะจำได้แม่น และดูเหมือนว่าน้องหมีจะไม่ยอมอะไรง่ายๆ อยากเอาชนะตลอด จุนโฮก็เป็นคนไม่ยอมคน ฮ่าๆๆๆ อยู่ด้วยกันน่ารักดีทันกัน แต่เราก้เชียร์ดูจุนนะ 555555555555
จุนโฮเรื่องนี้เสน่หืแรงมาก จนทำให้ผู้ชายสองคน
ต้องแย่งกัน แล้วใครจะได้ไป
(ก็ต้องพระเอกอยู่แล้วล่ะ) หุหุ แล้วจะได้ยังไง
มาอัพไวๆนะไรเตอร์
ปล.ชอบคาแรกเตอร์ตัวละครทุกตัวมาก
#1 By Titypat (182.53.1.215) on 2011-05-03 23:25